Tuinbonen zijn de zaden van een grote viltachtige peul. Anders dan andere bonen worden de peulen niet gegeten, enkel de grote bonen.
De bonen zelf zijn omhuld met een taai vlies, ook dit vlies wordt verwijderd. Nochtans als de peulen jong zijn en de boontjes nog maar half ontwikkeld kunnen ze volledig gegeten worden. De snij of breukvlakken verkleuren wel snel zwart. Na het koken ziet men er niet veel meer van. Als je aan het kookwater een scheut melk toevoegt, dan blijven de bonen ook mooi blank. Kook de bonen ook minstens 15 minuten en giet het kookwater nadien weg.
Tuinbonen komen ook gedroogd op de markt en kunnen zo verwerkt worden in stevige stoofschotels.
Ook rauw te eten ?
Tuinbonen moeten niet rauw gegeten worden. In peulvruchten en bonen zoals bruine bonen, erwten, kapucijners, sperziebonen en snijbonen komt van nature een giftige stof voor die door het koken van de peulvruchten onwerkzaam wordt. Bonen en peulvruchten in pot en blik en uit de diepvries zijn niet meer rauw.
Gezondheid
Tuinbonen zijn rijk aan vitamine B en C en bevatten veel fosfor.
Verwerken
Ze smaken lichtjes bitter door het looizuur, maar als je ze jong plukt en verorbert, dan is daar eigenlijk weinig van te merken. Verwerk de bonen in melk- of tomatensaus.
Haal de bonen uit hun overjas. Van 1 kg bonen krijg je ongeveer 350 g boontjes. De bonen ontdoen van de velletjes hoeft in deze tijd van het jaar niet. Dat is enkel nodig als het om oudere bonen gaat. Kook ze circa 10' in een bodempje water met wat boter. Kook ze niet te lang, anders worden ze melig. Een beetje bonenkruid meekoken, dit verhoogt de verteerbaarheid en bespaart u van lichte aanvallen van flatulentie (geldt voor alle peulvruchten)."
Meer info is te vinden bij De Wassende Maan en Genieten van Vers