Crosnes (enkelvoud crosne) of Japanse andoornknol vindt zijn oorsprong in het Verre Oosten. In de achttiende eeuw werd het al geteeld in China en Japan. Via Japan kwam het gewas in Frankrijk terecht. Al een eeuw lang wordt het in dat land geteeld en gewaardeerd. Het eerste Franse dorp waar op wat grotere schaal werd geteeld was Crosnes, alwaar het product zijn Europese naam aan dankt. De smaak van de knol is zacht en subtiel.
De knolletjes horen tot dezelfde familie als munt, salie. Alleen bij deze plant zijn het wortels die eetbaar zijn, en niet de blaadjes.
De typische vorm van de Crosne, 3 tot 5 cm lange geribde knol, spreekt wel tot de verbeelding.
Bewaar de crosne op een donkere en koele plek. Let zeker op voor uitdroging ! In de groentela van de koelkast kun je crosnes ongeveer een week bewaren.
Je hoeft de knolletjes niet te schillen. Spoelen en afborstelen met koud water en eventueel een stukje van de onderkant verwijderen is voldoende.
Om een delicatesse te maken van deze knolletjes is het voldoende deze een paar minuten te blancheren en nadien te stoven, roerbakken of frituren. Crosne is rauw als knabbelgroente ook lekker. In Frankrijk wordt crosne vaak gegeten in gebonden soepen of gesmoord met een klontje boter.
Crosnes zijn hoofdzakelijk in de periode oktober-april verkrijgbaar.